Εργασιακές σχέσεις και εκπαιδευτικό έργο. Μερικά αφετηριακά και μεθοδολογικά σημεία

1. Οι εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών, είναι καταλυτικός όρος για την άσκηση τους εκπαιδευτικού έργου α) όσον αφορά τις σχέσεις καθεαυτές, τον μισθό, το ωράριο κοκ και β) όσον αφορά το «αντικείμενο εργασίας», δηλαδή την ίδια την εκπαιδευτική διαδικασία, το περιεχόμενο του σχολείου και του εκπαιδευτικού έργου.
2. Όσον αφορά το α: από τον Φεβρουάριο του 2010, με το πρόγραμμα σταθερότητας, έως και σήμερα με τα μνημόνια 1, 2, 3 οι όροι αυτοί έχουν τροποποιηθεί δραματικά, καθώς έχουμε μια σειρά αλλαγές σε:

α) μισθούς: περικοπές σε επιδόματα και 13^ο-14^ο μισθό, απλήρωτες αποζημιώσεις, αλλά και σχεδιασμοί για νέο μισθολόγιο με σύνδεση μισθού-παραγωγικότητας/αξιολόγησης.

β) ασφάλιση: Αύξηση των ορίων ηλικίας, μείωση των συντάξεων, ταμεία στα όρια της κατάρρευσης και με αδυναμία να πληρώσουν ΕΦΑΠΑΞ και υποχρεώσεις τους.

γ) Προσλήψεις: Η αρχική κυβερνητική δέσμευση για εξαίρεση της εκπαίδευσης από το 5:1 (το οποίο θα γίνει 7:1), δεν φαίνεται να υλοποιείται, καθώς την προηγούμενη χρονιά εφαρμόστηκε το 2:1 και για φέτος η κα Χριστοφιλοπούλου έχει δηλώσει ξεκάθαρα ότι το «πλεονάζον» προσωπικό, που θα προκύψει από συγχωνεύσεις/περικοπές τμημάτων, θα καλύψει το κενό από όσους συνταξιοδοτηθούν.

δ) Οργανικές θέσεις, διάθεση ΠΥΣΔΕ κοκ: Οι πρόσφατοι «πειραματισμοί» για μαζικές διαθέσεις εκπαιδευτικών στην πρωτοβάθμια και οι μετακινήσεις από ΠΥΣΔΕ σε ΠΥΣΔΕ, κάνουν καθαρό ότι νομικές δυνατότητες που υπήρχαν και στο παρελθόν και ισχυροποιήθηκαν από τον νόμο 3848/2010, θα χρησιμοποιηθούν σαν απάντηση στις περικοπές και στις ελλείψεις προσωπικού.

ε) Διεύρυνση των ελαστικών σχέσεων εργασίας. Αναπληρωτής, αναπληρωτής ΑΜΩ, αναπληρωτής ΕΣΠΑ, εκπαιδευτικός σε πάνω από 2 σχολεία, σε 2 βαθμίδες, διάθεση ΠΥΣΔΕ, με οργανική, υπεράριθμος… Ο κατακερματισμός του εκπαιδευτικού, που καμία σχέση δεν έχει να κάνει με τις πραγματικές εκπαιδευτικές ανάγκες.

στ) Ωράριο: Υποχρεωτικές υπερωρίες, αλλά και οι αυξανόμενες παρεμβάσεις της διοίκησης για «τήρηση του 8-2». Στην πρωτοβάθμια ήδη έχουμε καταστρατήγηση του ωραρίου με τους εκπαιδευτικούς που έχουν διατεθεί εκεί να δουλεύουν και στη ζώνη 14:00-16.15 και 21 ώρες ανεξαρτήτως προϋπηρεσίας.

ζ) καθηκοντολόγια, αξιολόγηση, φόρμες συμπλήρωσης και δημιουργία μιας «κοινής γνώμης» που θεωρεί αποδεκτό τον έλεγχο του εκπαιδευτικού από κάθε εξωθεσμικό και μη-επιστημονικό παράγοντα (γονείς, αγορά, χορηγοί κοκ).

Ο Ρόλος του Συνδικαλιστικού Κινήματος των Εκπαιδευτικών (Διορθώσεις Θ. Γεωργιάδης)

 Ομάδα Β4: Ο Ρόλος του Συνδικαλιστικού Κινήματος των Εκπαιδευτικών

Συνδικαλιστικό Κίνημα: η Φύση του και η Σχέση του με την Κοινωνία

Το συνδικαλιστικό κίνημα (εφεξής: σ.κ.) είναι σημαντικό μέρος του κοινωνικού κεφαλαίου (κατά Bourdieu[1] «κοινωνικό κεφάλαιο είναι το σύνολο των πραγματικών ή εν δυνάμει πόρων που συνδέονται με την κατοχή ενός ισχυρού δικτύου περισσότερο ή λιγότερο εγκαθιδρυμένων σχέσεων αμοιβαίας αποδοχής και αναγνώρισης.») Είναι ένα μεγάλο κοινωνικό δίκτυο με άτυπους και τυπικούς θεσμούς και δεσμούς αμοιβαιότητας και εμπιστοσύνης. Είναι το κατεξοχήν πεδίο εκδήλωσης της συλλογικότητας στο οποίο ασκείται η αυτόνομη δραστηριότητα των εργαζομένων, με δική τους βούληση και πρωτοβουλία, και με αφετηρία την προάσπιση των συλλογικών τους συμφερόντων σε ό,τι αφορά τις συνθήκες εργασίας και γενικότερα τις συνθήκες οργάνωσης της κοινωνικής τους ζωής. Είναι ένα πεδίο στο οποίο αποτυπώνεται με ενάργεια το επίπεδο της συνειδητότητας και της ενότητας των εργαζομένων, γι’ αυτό και η ανάπτυξη του συνδικαλισμού συναρτάται άμεσα με το βαθμό στον οποίο κατανοούν οι εργαζόμενοι τις δομές και τις σχέσεις που υφίστανται στο κοινωνικο-οικονομικό επίπεδο και ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τις μορφές εκμετάλλευσης και τους μηχανισμούς αλλοτρίωσής τους.

Η αντιπαράθεση του οργανωμένου συνδικαλιστικού κινήματος στις κατά καιρούς προωθούμενες αντεργατικές πολιτικές συμπυκνώνει θεμελιακές αντιθέσεις της κοινωνίας και αναδεικνύει ριζικά διαφορετικά συστήματα αντιλήψεων και αξιών σε ό,τι αφορά τη ρύθμιση και την οργάνωση των κοινωνικών σχέσεων. Είναι μια πολυδιάστατη, πολύπλοκη και συχνά σκληρή αντιπαράθεση, καθώς από την έκβασή της κρίνονται, σε γενικευμένη ή σε μερική κλίμακα, μεγάλα οικονομικά –και όχι μόνο– συμφέροντα. Γι’ αυτούς τους λόγους, η οργάνωση και η αποτελεσματικότητα του συνδικαλιστικού κινήματος έχει μεγάλη σημασία για τους εργαζομένους.

Ο Ρόλος του Συνδικαλιστικού Κινήματος των Εκπαιδευτικών (Διορθώσεις Γρ. Καλομοίρης)

Ομάδα Β4: Ο Ρόλος του Συνδικαλιστικού Κινήματος των Εκπαιδευτικών

 Μέλη:

Γεωργιάδης Θωμάς	65ο ΓΕΛ	Α΄ ΕΛΜΕ Αθήνας	6977780020	ΠΕ03	tomgeorgiad@gmail.com
Καλατζή Ράνια			6977970911		ouraniakal@gmail.com
Καλομοίρης Γρηγόρης			6944604063	ΠΕ04.04	agonsyn1@agonsyn.gr
Μαυρέλης Ιάκωβος	4ο ΓΕΛ Καλλιθέας		6972109997	ΠΕ03	makmavr@ath.forthnet.gr
Μπάτρης Άγγελος	(Κε.Με.Τε./ΟΛΜΕ)	Ε’ ΕΛΜΕ Αν. Αττικής	6946337330	ΠΕ04.01	abatris@gmail.com
Παναγιωτοπούλου Εύη		Ε’ ΕΛΜΕ Αν. Αττικής	6976708264	ΠΕ02	evipan23@gmail.com

Ντοκουμέντο Εργασίας: Προκαταρτική Έκδοση Α

Η Προκαταρτική Έκδοση Α του Ντοκουμέντου Εργασίας δεν απηχεί την τελική σύνθεση των επιμέρους απόψεων και θέσεων των μελών της ομάδας, αλλά προτείνεται στα μέλη ως βασική πλατφόρμα διαλόγου. Δεν είναι δημοσιεύσιμη. Θα δημοσιευτεί μόνο η τελική μορφή του Ντοκουμέντου Εργασίας, ως συμπληρωματικό υλικό της πεντασέλιδης Εισήγησης.

Συγγραφέας: Άγγελος Μπάτρης (συντονιστής από Κε.Με.Τε.)

Δομή του κειμένου

1.      Εισαγωγή για τη φύση του συνδικαλισμού και τη σχέση του με την κοινωνία

2.      Συμβολή του εκπαιδευτικού συνδικαλιστικού κινήματος στην προάσπιση του δημόσιου δωρεάν σχολείου και γενικά του μορφωτικού αγαθού.

3.      Συνοπτική ιστορική αναδρομή για τη συμβολή του εκπαιδευτικού συνδικαλιστικού κινήματος στους όρους και τις συνθήκες εργασίας των εκπαιδευτικών (με έμφαση στις επτά άλλες θεματικές κατηγορίες του συνεδρίου).

4.      Καταγραφή της τρέχουσας κατάστασης του εκπαιδευτικού συνδικαλιστικού κινήματος (π.χ. κατανομή μελών κατά ΕΛΜΕ, ποσοστό συνδικαλισμένων εργαζόμενων στον κλάδο, κλπ). Ερωτήματα για την κατάσταση του κινήματος (γιατί μειώνεται η συμμετοχή, κλπ).

5.      Συνοπτική συγκριτική μελέτη για α) τη δομή, β) την κατάσταση και γ) την προσφορά του εκπαιδευτικού συνδικαλιστικού κινήματος σε σχέση με α) άλλους κλάδους και β) άλλες χώρες. Ιδιαίτερη αναφορά στην ευρωπαϊκή και παγκόσμια ομοσπονδία εκπαιδευτικών.

6.      Το πρόταγμα του συνδικαλιστικού κινήματος στις σημερινές συνθήκες. Προτάσεις για την αναβάθμιση του συνδικαλιστικού κινήματος και το ρόλο του στην απόκρουση της ολομέτωπης επίθεσης κατά των δικαιωμάτων των εργαζομένων.

Χρονοδιάγραμμα Εργασιών

Δε 21 Φλεβάρη κατάθεση κειμένων (μέσω διαδικτύου).

Πα 25 Φλεβάρη συνάντηση – συζήτηση κατατεθειμένων κειμένων.

Κυ 27 Φλεβάρη ηλεκτρονική κατάθεση τελικών κειμένων και ανάρτηση στο διαδίκτυο. (όλα τα μέλη)

Πα 4 Μάρτη ηλεκτρονική κατάθεση Ντοκουμέντου Α (προκαταρτική έκδοση Α). (Α.Μ.)

Κυ 6 Μάρτη ηλεκτρονική κατάθεση τροπολογιών στο Ντοκουμέντο Α. (όλα τα μέλη)

Τε 9 Μάρτη ηλεκτρονική κατάθεση Ντοκουμέντου Β. (Α.Μ.)

Πε 10 Μάρτη ηλεκτρονική κατάθεση Εισήγησης Α. (Α.Μ.)

Πα 11 Μάρτη 6 μμ συνάντηση για συμφωνία επί του Ντοκουμέντου Β και της Εισήγησης Α.

Κυ 13 Μάρτη ηλεκτρονική κατάθεση τελικού Ντοκουμέντου και Εισήγησης. (Α.Μ.)

Δε 14 Μάρτη επικύρωση (ηλεκτρονικά) της τελικής Εισήγησης και του Ντοκουμέντου (όλα τα μέλη), κατάθεση στο συνεδριακό υλικό και δημοσίευση στο blog του διαλόγου.

Συνδικαλιστικό Κίνημα: η Φύση του και η Σχέση του με την Κοινωνία

Το συνδικαλιστικό κίνημα (εφεξής: σ.κ.) είναι σημαντικό μέρος του κοινωνικού κεφαλαίου (κατά Bourdieu[1] «κοινωνικό κεφάλαιο είναι το σύνολο των πραγματικών ή εν δυνάμει πόρων που συνδέονται με την κατοχή ενός ισχυρού δικτύου περισσότερο ή λιγότερο εγκαθιδρυμένων σχέσεων αμοιβαίας αποδοχής και αναγνώρισης.») Είναι ένα μεγάλο κοινωνικό δίκτυο με άτυπους και τυπικούς θεσμούς και δεσμούς αμοιβαιότητας και εμπιστοσύνης. Είναι το κατεξοχήν πεδίο εκδήλωσης της συλλογικότητας στο οποίο ασκείται η αυτόνομη δραστηριότητα των εργαζομένων, με δική τους βούληση και πρωτοβουλία, και με αφετηρία την προάσπιση των συλλογικών τους συμφερόντων σε ό,τι αφορά τις συνθήκες εργασίας και γενικότερα τις συνθήκες οργάνωσης της κοινωνικής τους ζωής. Είναι ένα πεδίο στο οποίο αποτυπώνεται με ενάργεια το επίπεδο της συνειδητότητας και της ενότητας των εργαζομένων, γι’ αυτό και η ανάπτυξη του συνδικαλισμού συναρτάται άμεσα με το βαθμό στον οποίο κατανοούν οι εργαζόμενοι τις δομές και τις σχέσεις που υφίστανται στο κοινωνικο-οικονομικό επίπεδο και ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τις μορφές εκμετάλλευσης και τους μηχανισμούς αλλοτρίωσής τους.