Ομάδα Β3: Οργάνωση της διοίκησης της εκπαίδευσης και επιστημονική καθοδήγηση

Ομάδα εργασίας Β3:

Οργάνωση της διοίκησης της εκπαίδευσης και επιστημονική καθοδήγηση

Συντονιστής:

Λουζιώτης Βασίλης

Μέλη:

Αναγνωστοπούλου Ουρανία

Αντωνάρας Γεώργιος

Δαφνή Κωστούλα

Δούγιου Χρυσούλα

Καλουδιώτης Γιάννης

Λόντος Χαράλαμπος

Παπαλέξης Στέφανος

Πιταροκοίλης Μιχάλης

Γενικά

Στις περισσότερες από τις αναπτυγμένες χώρες η εκπαίδευση είναι μια από τις σημαντικές δημόσιες υπηρεσίες που προσφέρεται στους πολίτες, αφού δεν είναι μόνο ένα εργαλείο ανάπτυξης, αλλά βασικός παιδευτικός παράγοντας που παράγει πολιτισμό και διαμορφώνει την ανθρώπινη συνείδηση. Για να επιτευχθούν οι βασικοί αυτοί εκπαιδευτικοί στόχοι, είναι απαραίτητη η ουσιαστική χρηματοδότηση της εκπαίδευσης και η οικονομική, η επιστημονική και η παιδαγωγική στήριξη του εκπαιδευτικού.

Στη σύγχρονη κοινωνία είναι πλέον κοινή πεποίθηση ότι οι εκπαιδευτικοί είναι, αν όχι ο σημαντικότερος, σίγουρα ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες της εκπαίδευσης, γιατί είναι αυτοί που υλοποιούν σε μεγαλύτερο βαθμό τους εκπαιδευτικούς στόχους. Έτσι, κανένα μέτρο δεν είναι δυνατό να προάγει την εκπαίδευση, αν δεν λαμβάνονται σοβαρά υπόψη οι εκπαιδευτικοί.

Ομάδα Β2: Περιβάλλον και συνθήκες εργασίας και επιπτώσεις στην υγεία των εκπαιδευτικών

Ομάδα Εργασίας Β2:

Περιβάλλον και συνθήκες εργασίας και επιπτώσεις στην υγεία των εκπαιδευτικών

Συντονίστρια:

Γλαρέντζου Ελένη

Μέλη:

Δελλαπόρτας Δημήτριος

Κάτσικας Χρήστος

Κολέντζου Πανωραία

Μπουρδή Μαρίνα

Ντιγριντάκη Δανάη

Χατζησταμάτης Κωνσταντίνος- Βίκτωρ

Η εργασιακή υγεία ορίζεται από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό για την Ασφάλεια και την Υγεία στην Εργασία ως η προαγωγή και η διατήρηση της σωματικής, πνευματικής, ψυχικής και κοινωνικής υγείας των εργαζομένων στον υψηλότερο βαθμό, μέσω της πρόληψης, του ελέγχου των κινδύνων και της προσαρμογής της εργασίας στον εργαζόμενο, καθώς και του εργαζομένου στην εργασία.

Σήμερα, στις συνθήκες του σύγχρονου καπιταλισμού, μία από τις κύριες αιτίες ασθένειας στην εργασία, η οποία έχει επιπτώσεις τόσο στους  εργαζομένους όσο και στους οργανισμούς και στις εθνικές οικονομίες, είναι το εργασιακό άγχος. Ως εργασιακό άγχος εννοούνται οι αγχογόνες εκείνες καταστάσεις που σχετίζονται με την εργασία ή προκαλούνται από συγκεκριμένη εργασιακή κατάσταση. Εμφανίζεται δε όταν οι απαιτήσεις και οι συνθήκες του περιβάλλοντος δεν συνάδουν ή δεν ταυτίζονται με τις ανάγκες, τις προσδοκίες και τις αξίες ή υπερβαίνουν τη σωματική ικανότητα, τις δεξιότητες ή τις γνώσεις που απαιτούνται για να χειριστεί ένα άτομο μια δεδομένη κατάσταση.

Ομάδα Εργασίας Β1: Διαδικασίες πρόσληψης/διορισμού – εργασιακές σχέσεις – μισθολογικά και ασφαλιστικά

Ομάδα Εργασίας Β1:

Διαδικασίες πρόσληψης/διορισμού – εργασιακές σχέσεις – μισθολογικά και ασφαλιστικά

Συντονιστής:

Αλεβυζάκης Γιώργος

Μέλη:

Αφουξενίδης Δημήτρης,

Μητρόπουλος Δημήτρης,

Φάσαρης Γιάννης,

Φωτόπουλος Σωτήρης

1. ΣΥΣΤΗΜΑ ΔΙΟΡΙΣΜΩΝ – ΠΡΟΣΛΗΨΕΩΝ

1.1. Ο διαγωνισμός του ΑΣΕΠ δε θα μπορούσε από μόνος του να αποτελέσει αποτελεσματικό, αξιοκρατικό και δίκαιο σύστημα διορισμού εκπαιδευτικών. Ο διορισμός των εκπαιδευτικών θα πρέπει να γίνεται με ένα και μοναδικό πίνακα, ο οποίος θα συντάσσεται με βάση όχι μόνο τη βαθμολογία από το διαγωνισμό αλλά και κριτήρια εκπαιδευτικά και επιστημονικά, όπως η εκπαιδευτική εμπειρία, ο βαθμός πτυχίου, ο βαθμός πιστοποιητικού παιδαγωγικής και διδακτικής επάρκειας, οι μεταπτυχιακές σπουδές, η γνώση ξένων γλωσσών κ.ά. Εδώ θα πρέπει να επισημανθεί ότι κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους 2010-2011, αν και οι συνταξιοδοτήσεις εκπαιδευτικών σε πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση ξεπέρασαν τις 12.000, οι μόνιμοι διορισμοί που έγιναν δεν ήταν ούτε οι μισοί. Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμα και οι εκπαιδευτικοί που κατοχύρωναν δικαίωμα διορισμού με βάση τα αποτελέσματα του διαγωνισμού ΑΣΕΠ, αλλά και των πινάκων προϋπηρεσίας όχι μόνο δε διορίστηκαν, αλλά όπως όλα δείχνουν, δεν υπάρχει καμία δέσμευση για το διορισμό τους έστω και την επόμενη χρονιά. Ταυτόχρονα, επιβλήθηκε η υπαγωγή των διορισμών στην εκπαίδευση στο λεγόμενο 1 προς 5, που όριζε το μνημόνιο Ι για τον δημόσιο τομέα (αν και αρχικά είχε ειπωθεί ότι θα εξαιρεθεί η εκπαίδευση και η υγεία). Οι ετήσιες προσλήψεις να γίνονται με ένα πλεόνασμα της τάξης του 15%, ώστε ανά έτος να σχεδιαστεί η οργανωμένη επιμόρφωση αυτού του ποσοστού.

Ομάδα Α4: Επιμόρφωση των εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης

Ομάδα Εργασίας Α4:

Επιμόρφωση των εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης

Συντονιστής:

Ανδρινόπουλος Γεώργιος

Μέλη:

Κουμπάρου Χρυσάνθη

Πέτσικα Αγγελική

Σεχόπουλος Σίμος

Στέφος Αναστάσιος

Χαριτίδου Γεωργία

Χρυσοβέργης Μιχάλης

Η επιμόρφωση των καθηγητών/-τριών στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση

Με τον όρο επιμόρφωση νοούμε τη συνεχή διαδικασία η οποία συνδέει την επιστημονική γνώση με την επαγγελματική δραστηριότητα, με στόχο την απόκτηση γνώσεων, την ανάπτυξη δεξιοτήτων και την υιοθέτηση στάσεων που θα επιτρέψουν στους καθηγητές/-τριες να αξιοποιήσουν ποιοτικά τις επιστημονικές και παιδαγωγικές απαιτήσεις της επιστήμης και να ανταποκριθούν με επιτυχία στα επίκαιρα προβλήματα της σχολικής και κοινωνικής πραγματικότητας. Η επιμόρφωση συνιστά βασική προϋπόθεση για την υποστήριξη, την ανατροφοδότηση και τη βελτίωση του έργου του εκπαιδευτικού και του ρόλου του στο σχολείο και την τάξη.

            Η επιμόρφωση ανάλογα με τη χρονική περίοδο που πραγματοποιείται, σε σχέση με τη σταδιοδρομία των καθηγητών/-τριών, διακρίνεται σε εισαγωγική και ενδοϋπηρεσιακή. Ως προς τη διάρκεια μπορεί να είναι επιμόρφωση βραχυχρόνια, επιμόρφωση μέσης διάρκειας και επιμόρφωση μακράς διάρκειας. Η παρακολούθηση της οποιασδήποτε μορφής επιμόρφωσης είναι υποχρεωτική ή προαιρετική.

Ομάδα Α3: Αρχική εκπαίδευση των εκπαιδευτικών Δ.Ε.

Ομάδα Εργασίας Α3:

Αρχική εκπαίδευση των εκπαιδευτικών Δ.Ε.

Συντονιστής:

Σκίκος Νικόλαος

Μέλη:

Ανδριτσάκη Κατερίνα

Αντωνίου Μαργαρίτα

Δαλάκα Ευγενία

Καρύγιαννης Γιώργος

Παπαδοπούλου Ελένη

Ρούσου Δήμητρα

1. Εισαγωγή

Τις τελευταίες δεκαετίες τα εκπαιδευτικά συστήματα σε όλο τον κόσμο φαίνεται να στρέφονται όλο και περισσότερο σε ζητήματα όπως η αποτελεσματικότητα και η ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης. Ιδιαίτερα σημαντικός παράγοντας για τη βελτίωση της παρεχόμενης παιδείας, αλλά και για την οποιαδήποτε μεταρρύθμιση θεωρείται ο εκπαιδευτικός. Μέσα από διάφορες πολιτικές που αφορούν την εκπαίδευσή του, τον τρόπο πρόσληψης, την επιμόρφωσή του και άλλα εργασιακά ζητήματα τα κράτη επιχειρούν να προσελκύσουν, αλλά και να κρατήσουν στο χώρο της εκπαίδευσης ένα όλο και πιο καταρτισμένο και ικανό ανθρώπινο δυναμικό.

Η αρχική εκπαίδευση των εκπαιδευτικών θεωρείται κεφαλαιώδους σημασίας, καθώς αποτελεί το πρώτο ουσιαστικά στάδιο της επαγγελματικής σταδιοδρομίας τους. Πρόκειται για την περίοδο εκείνη, όπου ο υποψήφιος εκπαιδευτικός περνά από την κατάσταση του φοιτητή σε εκείνη του επαγγελματία, αποκτώντας εκείνες τις γνώσεις και τις δεξιότητες που θα του χρησιμεύσουν κατά την άσκηση του εκπαιδευτικού του έργου. Παρέχεται κυρίως από τα πανεπιστημιακά ιδρύματα και συνδυάζει τη θεωρητική κατάρτιση με την πρακτική άσκηση σε σχολικές μονάδες.

Ομάδα Α2: Εκπαιδευτικός, μαθητές/-τριες, γονείς, τοπική κοινότητα, ευρύτερη κοινωνία και ΜΜΕ

Ομάδα Εργασίας A2:

Εκπαιδευτικός, μαθητές/-τριες, γονείς, τοπική κοινότητα, ευρύτερη κοινωνία και ΜΜΕ

Συντονιστής:

Παύλος Χαραμής

Μέλη:

Λάμπρος Γιώργας

Ειρήνη Καλιντζάκη

Δημήτρης Παναγόπουλος

Θεοφάνης Τσιγγέλης

Εισαγωγικά

Σκοπός της εισήγησης είναι η ανάλυση των σχέσεων που διαμορφώνονται  στο χώρο του σχολείου ανάμεσα στους παράγοντες που συναποτελούν τη σχολική κοινότητα και επηρεάζουν άμεσα και καθοριστικά τη λειτουργία της. Αυτοί οι παράγοντες (ή ομάδες αναφοράς) είναι οι εκπαιδευτικοί, οι μαθητές και μαθήτριες και οι γονείς/κηδεμόνες τους. Υπάρχουν όμως και άλλοι παράγοντες που επηρεάζουν, σε μικρό ή μεγαλύτερο βαθμό, τη λειτουργία του σχολείου και συνδιαμορφώνουν το παιδαγωγικό κλίμα μέσα στο οποίο συντελείται το παιδευτικό έργο. Σε αυτούς συγκαταλέγονται οι φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης, οργανώσεις και συλλογικότητες κάθε είδους που δρουν στην τοπική κοινωνία (πολιτικοί φορείς, αθλητικοί σύλλογοι, θρησκευτικές οργανώσεις κ.ο.κ.) καθώς και άτυπες ομάδες συνομηλίκων που υφίστανται στο χώρο του σχολείου ή τον άμεσο κοινωνικό περίγυρο. Τέλος, σημαντική είναι και η επίδραση που ασκούν τα μέσα μαζικής επικοινωνίας, τοπικής ή ευρύτερης εμβέλειας.

Ομάδα Α1: Οργάνωση και πραγματοποίηση της διδακτικής / μαθησιακής διαδικασίας

Ομάδα Εργασίας Α1:

Οργάνωση και πραγματοποίηση της διδακτικής / μαθησιακής διαδικασίας

(Αναλυτικά Προγράμματα και σχολικά βιβλία. Θεωρητικά προβλήματα)

 Συντονιστής:

Πατίδης Ηλίας

Μέλη:

Δανιήλ Μαρία

Δουλκέρης Μιχάλης

Θεριανός Κώστας

Παυλάκος Παναγιώτης

Ρεμούνδος Σωτήρης

Τέντες Παντελής 

Τουλιάτος Σπύρος 

1. Οι  οικονομικές  - κοινωνικές συνθήκες και η εκπαίδευση σήμερα

Βασικό γνώρισμα των σημερινών οικονομικών συνθηκών στον πλανήτη είναι η απόλυτη κυριαρχία των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής, που κινούνται από τη διεθνοποίηση του μονοπωλιακού κεφαλαίου προς τη μετατροπή του σε ολοκληρωμένο χρηματοπιστωτικό σύστημα μέσα από τις τράπεζες και την αγορά ώστε να αναγνωρίζεται ως παγκοσμιοποίηση.

Η βασική αντίθεση κεφαλαίου-εργασίας, που διατηρείται μαζί με τις άλλες δευτερεύουσες αντιθέσεις και δημιουργεί την ανισομερή κατανομή του κεφαλαίου, διατηρεί τις διαφορετικές ταχύτητες ανάμεσα στις ισχυρές ομάδες κρατών και τα περιφερειακά κράτη στα οποία εντοπίζονται τα μεγάλα προβλήματα.

Ομάδα Β4: Ο Ρόλος του Συνδικαλιστικού Κινήματος των Εκπαιδευτικών

Μέλη:

• Γεωργιάδης Θωμάς
• Καλατζή Ράνια
• Καλομοίρης Γρηγόρης
• Μαυρέλης Ιάκωβος
• Παναγιωτοπούλου Εύη

Συντονιστής: Μπάτρης Άγγελος

(Ευχαριστούμε το Θέμη Κοτσιφάκη για την αναφορά στο συνδικαλιστικό κίνημα άλλων χωρών.)

1)   Γενικά

Το συνδικαλιστικό κίνημα είναι σημαντικό μέρος του κοινωνικού κεφαλαίου. Η αντιπαράθεσή του με τις εκάστοτε αντεργατικές πολιτικές συμπυκνώνει θεμελιακές αντιθέσεις της κοινωνίας. Από την έκβαση της κρίνονται μεγάλα συμφέροντα. Η αποτελεσματικότητα του συνδικαλιστικού κινήματος έχει μεγάλη σημασία για τους εργαζόμενους και προϋποθέτει, μεταξύ άλλων, κατανόηση των κοινωνικοοικονομικών δομών, των μορφών εκμετάλλευσης και των μηχανισμών αλλοτρίωσης.

Το συνδικαλιστικό κίνημα στο χώρο της εκπαίδευσης, ειδικότερα, έχει διπλό καθήκον να προστατεύει τα δικαιώματα των εκπαιδευτικών αλλά και να προασπίζει την εκπαίδευση ως δημόσιο και κοινωνικό αγαθό. Έτσι, ο εκπαιδευτικός συνδικαλισμός προϋποθέτει ευαισθησία στη διαφύλαξη του δημόσιου χαρακτήρα της εκπαίδευσης και τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των εκπαιδευτικών δομών.